زمانی که رسول الله صلّ الله علیه وآله در بستر رحلت افتاده بود، دخترش فاطمهء زهرا سلام الله علیها که بیش از همه در غم هجران پیامبر فرو رفته بود، در حالی که پیامبر (ص) را نوازش می نمود شعر زیر را زمزمه میکرد. شعری که ابوطالب در شأن پیامبر ص که بسیار دوستش داشت سروده بود:
«وابیض یستسقی الغمام بوجهه
ثمال الیتامی عصمة للارامل» یعنی:
سفیدرویی است که به آبروی او از ابرها باران خواسته میشود همان که پناهگاه یتیمان و نگهبان بیوه زنان است.»
وقتی فاطمه(س) داشت این زمزمه می کرد، پیامبر (ص) فرمودند: این شعری است که ابوطالب در بارهء من سروده است، اما ای فاطمه بهتر است در این حال این آیهء قرآن را زمزمه نمائی:
«وَ مٰا مُحَمَّدٌ إِلاّٰ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ اَلرُّسُلُ أَ فَإِنْ مٰاتَ أَوْ قُتِلَ اِنْقَلَبْتُمْ عَلىٰ أَعْقٰابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلىٰ عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اَللّٰهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اَللّٰهُ اَلشّٰاكِرِينَ.¹
و محمد، جز فرستاده اى که پیش از او[هم ] پیامبرانى [آمده و] گذشتند، نیست. آیا اگر او بمیرد یا کشته شود، از عقیدهء خود برمى گردید؟ و هر کس از عقیدهء خود بازگردد، هرگز هیچ زیانى به خدا نمى رساند، و به زودى خداوند سپاسگزاران را پاداش مى دهد. »
شأن نزول این آیه مربوط به داستان جنگ احد است در آن جنگ با اینکه در ابتدا سپاه پیامبر (ص)
به پیروزی رسید اما در اثر غفلت بخشی از یاران پیامبر(ص)، نیروهای سپاه مشرکان با یک تاکتیک جنگی، مسلمانان را غافلگیر کرده و شکست پر هزینه ای بر سپاه آنان وارد کردند، از جمله اینکه حمزه عموی رسول الله (ص) به شهادت رسید و عده ای که ایمان محکمی نداشتند فرار کردند و شخص پیامبر در اثرضربهء سنگینی که بر چهرهء مبارک ایشان وارد شد به شدت مجروح شد و افتاد به طوری که عده ای گمان کردند رسول الله کشته شده و فریاد زدند که محمد (ص) کشته شد، عده ای از مسلمانها که کشته شدن پیامبر را باور کرده و ترسیده بودند فریاد می زدند که کسانی برایشان از ابوسفیان ،فرمانده سپاه مشرکان امان بگیرند، در واقع این دسته در آن ساعت از دین برگشتند.
به همین خاطر این آیه هشدار میدهد که آیا اگر پیامبر (ص) از دنیا برود یا کشته شود آیا شما از دین او به آیین گذشتهء جاهلی تان برمی گردید.
و اکنون نیز که پیامبر (ص) بر بستر مرگ افتاده، دغدغهء سخت او پایدار ماندن یارانش بر ایمان به خدا و آیین اسلام است و نگران است مبادا کسانی از پیروانش به گذشتهء جاهلی بازگردند، و به همین مناسبت به دختر خود فاطمه (س) شفارش می کند که این آیه تلاوت کند که تلاوت آن در آن لحظه بسیار مناسب و بجاست.
-------------------
1- آل عمران-۱۴۴
برچسب:
نویسنده: باربد امیری