نگرش درست به کرنا و مقابلهٔ صحیح با کرونا

نگرش به کرونا و نگاه صحیح به کرونا، این است که آنرا بلا و آزمایش الهی بدانیم ولو اینکه سلاحی بیولوژیک باشد. و یا، ولو اینکه در اثر سهل انگاری به ایران یا دیگر جاها رسیده باشد.
نه آنکه آنرا نحوست و دشمن بشر و ... بدانیم. به هرحال عملکرد برخی از ما فرزندان آدم این ویروس را از جای خودش در آورده و آواره کرده و به بدن بعض انسانها رسانده بایستی ما آدمیان با رعایت اصول بهداشت و باور به اینکه در خلقت خداوندی هیچ چیزی بیهوده آفریده نشده، تلاش کنیم این موجود راه گم کرده را از زندگی و جامعه خویش بیرون کنیم و آن را به بجایگاه اصلی اش-بدن خوشگوار خفاش یا تن ملوث مورچه خوار برگردانیم.
باید این بلای الهی را مایه معرفت نفس انسانی خویش بدانیم (خلق الانسان ضعیفا) شاید این بلا لازم بود تا بشر امروز از حالت تکبّر و نخوت و خودخواهی درآید و به سوی خدای بزرگ و بینهایت و مهربان و توبه پذیر باز گردد و با شناخت ضعف بدنی و روحی و فکری خویش سر بندگی و تعظیم در برابر جلال و جبروت خدای خودش فرود آورد.
برای مقابلهٔ صحیح با کرونا پیش از هرچیز توکل بر خدا و اجرای فرمانهای بهداشتی و پیشگیری مقدم است.
اما پس از اینها، چیز دیگری که باید به کار بست یعنی راه دیگری که باید درپیش گرفت نگرش نو به بدن انسانی خویش و نوتوانمندسازی آن است، نگرشی نو با توقع از این بدن و این ساختار پیچیدهٔ در آمیخته با روح الهی، با استعانت از خداوند برای جهش و ارتقاء توانایی بدن برای مبازره با ویروس های جدید را به بدن فهماند و قبولاند.

دعا و مراقبه و تفکر و ورزشهای مناسب و تغذیه وسیله این کار است. که هرکس باید خودش بیشتر این راه را با توکّل بر خداوند و تفکر صحیح و عملکرد درست انجام دهد.
امّا آیا بدن ما میتواند خواسته و توقع ما را بفهمد و روی آن کاری جدید انجام دهد و خود را به خاطر ما قویتر سازد و بپذیرد کرنا یا سرماخوردگی تازه را باید مثل سرماخوردگیهای قبلی مغلوب کند. شاید اینک، دلیلی آماده برای نفی یا اثبات این سخن نداشته باشیم اما احساسی هرچند مبهم از درون به من ندا میدهد که بله ممکن است بدن بتواند ارگانیسم خود را برای مقابله با ویروسهای جدید تواناتر کند و در رأس این برنامهٔ توانمندسازی بدن، ایمان به رحمت الهی و نگرش به آزمایشهای الهی قرار دارد.