نیم قرن پیش که عربهای غیّور طرف اسرائیل
بودند و حتی در سال ۱۹۷۳ اسرائیل و آمریکا را تحریم نفتی کردند اسرائیلیها برای جلب پشتیبانی ایرانیها، و رژیم وقت ایران چنین القاء می کردند و شعار میدادند که کوروش
هخامنشی، امپراطور ایران باستان، قوم یهود را از اسارت بخت نصر (بنوکد نذر) نجات داده است، بنابراین آنها کوروش کبیر
و ایرانیها را منجی خود قلمداد میکردند تا رژیم پهلوی از آنها علیه عربها حمایت کند.
امّا اینک نتانیاهو با به تبلیغ برنام
هٔ ایرانهراسی در جهان عرب، ایران را دشمن مشترک اسرائیل و عرب معرفی کرده و به نام ابراهیم
خلیل
پدر عربها و عبرانیها ، طرح صلح و دوستی ظاهری با عرب در انداخته است که البته با اینکه این ادعای نتانیاهو ظاهرا شعاری دینی است اما پرواضح است که سنگ بنای این شعار نیز در همخونی و نژاد و نژادپرستی نهاده شده است، که اساس ایدئولوژی صهیونیسم و حتی خود یهود است اما آیا واقعاً رژیم اسرائیل باوری و احساسی نسبت به ادیان ابراهیمی دارد؟ و سرزندگی و امنیت مسلمانان و مسیحیان برای او اهمیتی دارد؟
دور نمی بینم که آشکار شود و توطئه های مذهبی شرقیهای هندو و بودایی و...، علیه مسلمانان شرقی مانند مسلمانان هند، کشمیر برمه میانمار و چین زیر سر همین صهیونیستها باشد و اگر نه چنین است چرا توطئه های آنها(امثال نارندرا مودی) در مسلمان ستیزی در هند، با فتنه انگیزیهای این صهیونیستها در جنگهای بین مسلمان های خاورمیانه هماهنگ است.( انفجار لبنان و مقارن بودن آن با سالگرد اشغال کشمیر یک نمونه است.)
و واضح تر بگوییم چگونه است که حامیان منطقهای امروز
اسرائیل، یعنی دو عرب خائنی که هم اینک با اسرائیل صلح کردهاند همان دو نفر یعنی شاه بحرین و ولیعهد امارات هستند که سال گذشته به نارندرامودی نخست وزیر مسلمان ستیز هند خلعت و نشان سلطنتی کشورهای امارات و بحرین اعطا کردند آنهم درست در زمانی که مودی، خودمختاری جامو و کشمیر را لغو کرده و این سرزمین را زیر سلطه حکومت نظامی ارتش هند برده بود و زنان مسلمان کشمیر زیر لگد نظامی های هندو بودند.
البته دلیل واضحتر بر عوامفریبی سران مکار اسرائیل این است که اصطلاح ادیان ابراهیمی، اصطلاحی است که تنها ما مسلمانها به آن باور داریم یا در مباحث درسی فرهنگ و جامعه شناسی مطرح میشود و گرنه صهیونیسم و به طور کلی یهود اگر معنایی به نام ادیان ابراهیمی را قبول داشت که دیگر یهودی باقی نمی ماند و باید نبوت عیسای مسیح (ع) و محمد صلی الله علیه و آله را میپذیرفتند در حالی که آنها این دو پیامبر بزرگ را که امروز میلیاردها نفر پیرو شناسنامهای دارند اصلاً به عنوان پیامبر قبول ندارند و در انتظار ظهور مسیح خود هستند یعنی منجی و پیامبری که از نژاد بنی اسرائیل باشد و هم آنها را قبول داشته باشد،( نه مثل عیسی مخالف مرام و رفتار آنها باشد.) و هم از نژاد آنها باشد ( و نه مثل محمد عرب باشد.)
بنابراین نامگذاری این صلح به نام ابراهیم یک شگرد
برای فریب عوام عرب و سلطه بر خواص و سران عرب است و از طرفی میخواهند آنها را هم چون خود به نژادپرستی سوق بدهند. تا از این پس در پناه نژاد ابراهیمی به بقاء خویش ادامه دهند.
همانطور که پیشتر به نام کوروش و با تمسّک به امپراطوری هخامنشی به عنوان منجی قوم یهود، تمایلات شاه ایران را جلب کرد بودند تا نفت ایران نجاتشان دهد، بعدها حتی شاه مخلوع ایران هم از پدرخوانده بودن برای اسرائیل إباء می کرد با این حال امروز نتانیاهو میخواهد پدرخوانده سران عرب، و نجات دهنده آن ها از هراسی باشد که خودش از ایران امروز در دل عرب ها اندخته است، و متٱسفانه خلإ تعامل ایران و بعض دول عربی و عدم تلاش در تنش زدایی بین ایران و دول عربی، میدان را برای جولان دادن اسرائیل فراختر کرده است.
و کلام آخر اینکه نه تنها بی اعتقادی و بی قیدی سران صهیونیستها به ادیان ابراهیمی مسلم است بلکه آنها به دین موسی و یهود هم تقیّد دینی از خود نشان نمیدهند و اعتنایی ندارند که دین موسی در بارهٔ رفتار با همسایه چه میگوید؟
و اقداماتشان علیه گروهها و فرقه های مذهبی خودشان مانند «نطوریها» و واکنش نطوریها نسبت به رفتار سیاسی آنها خود گواهی بر این مدعاست.
بعلاوه سالها پیش زمانی که عزروایزمن از سران دولت اسرائیل وقتی دربارهٔ جنایت های مقامات دولت اسرائیل علیه کودکان و غیرنظامیان و مردم فلسطین اینگونه مورد سرزنش قرار گرفت که مگر شما یهودی و پیرو دین موسی نیستید چرا ظلم میکنید؟ گفت ما دین یهود را به این عنوان میخواهیم که فرهنگ و تاریخ خود را گم نکنیم و یک هویت فرهنگی داشته باشیم و گرنه ...!
حالا چگونه بنام ابراهیم خلیل طرح صلح در انداخته اند؟ و چرا دیگر نسخهٔ کوروش کبیر اغراضشان را تأمین نمی کند!
برچسب:
نویسنده: باربد امیری